Bezinning: De onschuldige gevangene.

Aan het begin van deze 40 dagentijd wil ik stil staan bij de onschuldige gevangene.
Wat is uw eerste gedachte bij deze titel? Gezien in de context van het parochieblad zou u misschien het eerst denken aan het verhaal van Jezus die voor Pilatus staat en onschuldig wordt veroordeeld.
Maar als u nu deze titel bijvoorbeeld boven een artikel in de krant of een bericht van Amnesty ziet staan, dan leg je een relatie met iemand van deze tijd, die ten onrechte veroordeeld is voor een misdrijf.
Onschuldig en gevangen horen niet bij elkaar. Maar op een of andere manier is er een structuur ontstaan met een oordeel waardoor geen andere weg meer mogelijk is, tenzij er hulp komt van buiten...

'De onschuldige gevangene' is ook de titel van een boek. Vanuit de psychologie gezien kun je gevangen zitten in structuren die bij jezelf zijn ontstaan. Irmgard Bosch schrijft daarover. Het gaat er over of we ons bewust zijn hoe ons leven zich ontwikkeld heeft en hoe het komt dat wij op een bepaalde manier reageren. Bang zijn om iets te doen of dat valse hoop ons staande houdt. 'Vanaf dat wij baby zijn', zegt zij, ' worden patronen doorgegeven van ouders naar kinderen'. Zij heeft een methode ontwikkeld die beschrijft hoe je daar zicht op kunt krijgen.
Het is eigenlijk zo iets als de 'Rode kamer' in durven gaan, het programma van de KRO op zaterdag avond, dat niet op zoek gaat naar hoe je veel geld kunt winnen voor allerlei uiterlijkheden, maar het goud gaat opdelven dat gevangen zit in jezelf. Door opgedane ervaringen onder ogen te durven zien. Door de angst en het verdriet heen gaan om bij die zere plek te komen. En als dat lukt, om daar woorden aan te geven, dan lucht dat op en valt er zo iets als 'een kruis' van je schouders....

De veertig dagen tijd is er voor iedereen om zijn persoonlijke uitdaging vorm geven. We kunnen dit doen door bv. vanuit het perspectief van Pilatus er naar te kijken en stil te staan bij het oordelen en veroordelen van mensen in je leven. We kunnen van daaruit ook naar ons zelf kijken en zicht krijgen op waarom wij soms op een bepaalde manier handelen en anderen te kort doen, of hebben gedaan.
We kunnen vanuit het perspectief van Simon van Cyrene kijken en helpen het kruis te dragen van een gevangene. Een ander helpen, dichtbij of verweg in Haïti of Malawi.
Hoe dan ook ik wens een ieder in deze 40-dagentijd tijd voor meer bezinning en lezen, meer rust en stilte....

Jeanine Vermeulen, Pastoraal Werkster voor diaconie